ننوشته ام.. و دلم پر میزند برای نوشتن

سلام خدای خوبم

دوباره هم آمدم که بگویم ننوشته ام و تمام

حرفهای نگفته تلمبار می شوند.

میروند در پشت ابرهای بغض و دل و دیده و اشک و شاید هم خوشحالی های بی اتمام

اما به زودی مینویسم

این بار نه برای خودم

که برای امیرحسین ام

میگوید مامان بنویس اینها بماند برای من

عزیز من و دوست داشتنی ترین موجود روی زمین

هر چه بزرگتر میشود به یقین تر میرسم

زمین واقعا بدون او چیزی کم داشت و دنیا با او قطعا قشنگتر شده است.